توری استیل چیست؟ انواع، بافت‌ها و کاربردهای توری استنلس استیل

توری استیل چیست؟

توری استیل محصولی شبکه‌ای است که از سیم فولاد ضدزنگ، معمولاً گرید ۳۰۴ یا ۳۱۶، با روش بافت، پرس یا جوش ساخته می‌شود. کروم موجود در آلیاژ لایه‌ای محافظ و خودترمیم‌شونده روی سیم می‌سازد؛ برای همین توری استیل بدون گالوانیزه یا رنگ، در برابر زنگ‌زدگی مقاوم است.

در بازار به توری استیل، «توری استنلس استیل»، «توری ضدزنگ» یا «مش استیل» هم می‌گویند. همه‌ی این نام‌ها به یک محصول اشاره دارند: توری‌ای که جنس سیم آن فولاد ضدزنگ است. فولاد ضدزنگ دست‌کم حدود ۱۰٫۵ درصد کروم دارد و همین کروم، آن را از فولاد معمولی جدا می‌کند. اگر می‌خواهید با خود این آلیاژ و خانواده‌های آن آشنا شوید، مقاله‌ی ورق استیل چیست؟ را بخوانید؛ سیم توری استیل از همان آلیاژهای ورق استیل ساخته می‌شود.

فرق اصلی توری استیل با توری مش فلزی یا توری مرغی گالوانیزه این است که در توری گالوانیزه، محافظت از سیم به یک لایه‌ی نازک روی وابسته است و با خراش، برش یا گذشت زمان از بین می‌رود؛ اما در توری استیل، مقاومت به خوردگی در خود جنس سیم است. توری استیل یعنی توری‌ای که ضدزنگ بودنش پوشش نیست، بلکه بخشی از جنس سیم است.

توری استیل از چه آلیاژهایی ساخته می‌شود؟

بیشتر توری‌های استیل از گریدهای آستنیتی ۳۰۴ و ۳۱۶ ساخته می‌شوند. نسخه‌های کم‌کربن ۳۰۴L و ۳۱۶L برای کارهایی که جوشکاری دارند یا به خلوص بیشتری نیاز دارند انتخاب می‌شوند. گرید ۴۳۰ هم ارزان‌تر است، اما برای محیط مرطوب و خورنده مناسب نیست.

• گرید ۳۰۴: پرمصرف‌ترین گرید توری استیل، با حدود ۱۸ درصد کروم و ۸ درصد نیکل؛ برای صنایع غذایی، فیلتر، سرند و توری پنجره کافی است.
• گرید ۳۱۶: به‌خاطر حدود ۲ درصد مولیبدن، در محیط شور، ساحلی و کلردار مقاومت بیشتری دارد و برای کاربردهای دریایی و شیمیایی مناسب‌تر است.
• گریدهای ۳۰۴L و ۳۱۶L: کربن کمتری دارند تا بعد از جوشکاری، مقاومت به خوردگی کنار جوش افت نکند؛ در صنایع دارویی، شیمیایی و پتروشیمی رایج‌اند.
• گرید ۴۳۰: فولاد فریتی بدون نیکل، ارزان‌تر و جذب‌کننده‌ی آهنربا؛ مناسب کارهای کم‌هزینه در محیط خشک.

مقایسه‌ی کامل این گریدها، با جدول ترکیب و کاربرد، در صفحه‌ی قیمت توری استیل ۳۰۴ و ۳۱۶ آهن بتن آمده است و جزئیات بیشتر را در مقاله‌ی تفاوت توری استیل ۳۰۴ و ۳۱۶ می‌خوانید.

توری استیل چگونه تولید می‌شود؟

تولید توری استیل از شمش فولاد ضدزنگ شروع می‌شود که به مفتول نورد می‌شود. مفتول با عبور از قالب‌های کشش، به سیم با قطر دقیق تبدیل و در صورت نیاز آنیل می‌شود. سپس سیم‌ها روی دستگاه بافته، پرس یا جوش داده می‌شوند و توری به رول یا ورق تبدیل می‌شود.

1. ذوب و ریخته‌گری: آلیاژ استیل ذوب و پالایش می‌شود و به شکل شمش درمی‌آید.
2. نورد مفتول: شمش در دمای بالا نورد می‌شود تا مفتول ضخیم به دست آید.
3. کشش سیم: مفتول از چند قالب پشت‌سرهم عبور می‌کند تا قطر آن کم و طولش زیاد شود؛ دقت این مرحله، دقت چشمه‌ی توری را تعیین می‌کند.
4. آنیل: کشش پشت‌سرهم سیم را سخت و ترد می‌کند؛ با عملیات حرارتی آنیل، سیم دوباره نرم و قابل بافت می‌شود.
5. بافت، پرس یا جوش: سیم‌ها روی دستگاه بافندگی مثل پارچه بافته می‌شوند، یا پیش از بافت موج‌دار (پرسی) می‌شوند، یا در محل تقاطع به هم جوش داده می‌شوند.
6. تکمیل: اسیدشویی و پسیواسیون برای پاک کردن آلودگی سطحی، برش لبه، و بسته‌بندی به‌صورت رول یا قطعه‌ی بریده.